ارباب نازگول (Lord of the Nazgûl) که با نامهای پادشاه جادوگر آنگمار (Witch-king of Angmar)، پادشاه رنگپریده (Pale King) یا فرمانده سیاه (Black Captain) نیز شناخته میشود، شخصیتی خیالی در رمان فانتزی ارباب حلقهها است. او یکی از نه انسانی است که پس از دریافت حلقههای قدرت از سائورون ارباب تاریکی، به نازگول (شبححلقه) بدل شدند. حلقه او قدرتی عظیم به وی میبخشد، اما او را برده سائورون میسازد و نامرئی میکند. او در هیئت یک شبح، زمانی بر آنگمار در شمال اریادور پادشاهی میکرد. در وقایع داستان ارباب حلقهها، او با خنجری موسوم به خنجر مورگول به حامل حلقه یگانه، یعنی هابیتی به نام فرودو بگینز، ضربه میزند. مدتها بعد، در نبرد نهایی، ارباب نازگول با گرز به ائووین (Éowyn) حمله میکند؛ اما مری برندیباک (Merry Brandybuck) با شمشیری باستانی و جادویی از تبار نومهنور به او ضربه میزند و این فرصت را برای ائووین فراهم میآورد تا کار او را با شمشیر خود یکسره کند.

تالکین در پیشنویسهای اولیه، او را پادشاه جادوگر (Wizard King) نامیده بود و در نظر داشت او را یا عضوی طردشده از ایستاری (Istari) و یا یک مایا (Maia) نامیرا قرار دهد؛ اما سرانجام تصمیم گرفت او را انسانی فانی تصویر کند که بر اثر دریافت حلقهای از قدرت از سوی سائورون، فاسد و تباه شده است. مفسران نوشتهاند که ارباب نازگول در سطحی اسطورهای عمل میکند؛ آنگاه که نام خویش را از یاد برده، خود را مرگ مینامد و دروازههای میناس تیریت را با دژکوبی که مزین به طلسمهای جادویی است، درهم میشکند. از منظر الهیاتی، او تجسمی از شر است که به توصیف کارل بارت از شر به عنوان das Nichtige (امر پوچ یا هیچانگاشته) شباهت دارد؛ نیرویی فعال و قدرتمند که در نهایت پوچ و تهی از ماهیت از آب درمیآید. پیشگویی مرگناپذیری ارباب نازگول به دست انسان، بازتابی از پیشگویی مشابهی است که دربارهٔ شخصیت اصلی نمایشنامهٔ مکبث اثر ویلیام شکسپیر بیان شده است.